Naomi Campbell od dawna stała się żywym ucieleśnieniem całej epoki — królową światowych wybiegów, gwiazdą błyszczących okładek i jedną z głównych muz słynnego projektanci. Miliony ludzi podziwiały ją, ale wielu otwarcie obawiało się jej trudnego charakteru. Los Czarnej Pantery nigdy nie przypominał spokojnego spaceru, ale to ostre zakręty i trudne próby sprawiły, że jej biografia była tak ekscytująca. To jest historia nie tylko o zawrotnej karierze, ale także o kobiecie, która przez całe życie odmawiała przestrzegania cudzych zasad.
Każda nowa powieść Naomi była omawiana z niemal takim samym entuzjazmem, jak jej spektakularne stroje na czerwonym dywanie. Ona sama model to było tak, jakby nie rozpoznawała szkiców: kochała namiętnie, szybko podejmowała decyzje i nigdy nie bała się zaczynać wszystkiego od nowa. I nawet dzisiaj nikt nie jest w stanie przewidzieć, jak będzie wyglądał kolejny rozdział jej niesamowitego życia.
Dziewczyna ze Streatham: Dzieciństwo bez ojca
Przyszła legenda branży modelarskiej narodziła się dwudziestego drugiego maja tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego roku w robotniczej londyńskiej dzielnicy Streatham. Miejscowe piekarnie pachniały świeżym chlebem, zwykłe brytyjskie rodziny pędziły ulicami, ale małej Naomi brakowało najważniejszej rzeczy — ciepła ojca od urodzenia.
Nigdy nie widziała swojego biologicznego ojca. Mężczyzna zniknął z życia jej matki jeszcze przed narodzinami dziecka, a temat jego osobowości przez wiele lat stał się w rodzinie praktycznie tematem tabu.
Dzieciństwo Naomi trudno nazwać spokojnym i beztroskim. Jej matka Valerie pracowała jako zawodowa tancerka i często koncertowała. Dziewczyna musiała przemieszczać się z miejsca na miejsce, długo przebywać u krewnych i przyzwyczajać się do samotności w pokojach innych ludzi.
To życie sprawiło, że wcześnie dorosła.
Już w wieku siedmiu lat Naomi rozpoczęła naukę w szkole teatralnej Barbary Speke, a później wstąpiła do prestiżowej Akademii Sztuk Teatralnych Włoch Conti. Wśród wymagających nauczycieli, lustrzanych sal i zapachu lakieru do butów na pointach baletowych ukształtowała się jej słynna, nieugięta postać.
Taran baletowy nie wybaczał słabości.
Dziewczyna, której stale brakowało uwagi rodziców, szybko nauczyła się głównej lekcji życiowej: przede wszystkim musisz polegać na sobie.
Spotkanie z osobą, która zastąpiła ojca
Fatalny zwrot akcji nastąpił, gdy Naomi miała piętnaście lat. Po przybyciu do Paryża poznała mężczyznę, który przez wiele lat był jej obrońcą, mentorem i praktycznie członkiem rodziny.
Okazało się, że był francuskim projektantem mody tunezyjskiego pochodzenia, Azzedine Alaïa.
Projektant dostrzegł w młodej Brytyjce nie tylko przyszłą gwiazdę, ale także przestraszoną nastolatkę, która rozpaczliwie potrzebowała opieki i poczucia bezpieczeństwa. Osiedlił Naomi w swoim domu, zapoznał ją ze sztuką, zabrał do galerii i restauracji, zadbał o to, aby dobrze jadła i nie wpadała w kłopoty.
Po raz pierwszy w życiu Campbell poczuła w pobliżu niezawodne wsparcie ze strony mężczyzn.
Później nie wahała się nazywać Alayi swoim drugim ojcem.
Nie tylko stworzył dla niej ubrania i pomógł stworzyć jej pierwszą poważną garderobę. Projektant wychował Naomi, zrugał ją za spóźnienie i próbował chronić ją przed niebezpieczeństwami Paryża nocą. To prawda, że przyszła supermodelka była już uparta i czasami potajemnie wychodziła z domu na imprezy.
To właśnie Alaya miała kolejne ważne spotkanie. Naomi została zauważona przez kultowego fotografa Stevena Meisela, który pomógł jej podjąć pierwsze pewne kroki w wielkim stylu.
Postać na szpilkach: droga do okładki Vogue’a
Minęło zaledwie kilka lat, zanim cały świat rozpoznał imię długonogiej Brytyjki.
Stało się tak pomimo faktu, że pod koniec lat osiemdziesiątych branża modelingu pozostała niezwykle konserwatywna. Czarnym dziewczętom znacznie trudniej było zdobyć duże kontrakty, uczestniczyć w prestiżowych programach i pojawiać się na okładkach wpływowych magazynów.
Jednak dla Noemi uprzedzenia nigdy nie stały się murem nie do pokonania.
Postrzegała je jako kolejne wyzwanie.
Campbell szybko przebiła się do głównej ligi mody i została pierwszą czarną modelką, która pojawiła się na okładce francuskiego Vogue’a. Zaprosili ją Karl Lagerfeld, Gianni Versace i inni legendarni projektanci.
Modelka utrzymywała szczególną więź z Azzedine’em Alayą aż do jego śmierci. Jego surowość, szczera miłość i ciągła troska pomogły jej nie zatracić się w świecie, w którym wczesna sława często niszczy ludzi.
Na wybiegu Naomi pokazała coś więcej niż tylko ubrania.
Wykazała się absolutną pewnością siebie, niezależnością i władzą nad publicznością. Jej słynny chód bioder nie był zwiewny i lekki, ale precyzyjny, drapieżny i niemal hipnotyczny.
Wady popularności
Z czasem prasa ugruntowała reputację Campbell jako nieprzewidywalnej i niezwykle porywczej diwy.
Gazety chętnie mówiły o jej spóźnieniu, konfliktach z pracownikami i głośnych kłótniach. Naomi została wykorzystana do stworzenia obrazu zepsutej gwiazdy zdolnej eksplodować nad każdą małą rzeczą.