Przez dziesięciolecia zdobiła srebrny ekran swoją ponadczasową urodą i urzekającym urokiem. Jej życie wydawało się snem: sława, sukces i miłość do jednej z największych ikon w historii kina.
Jednak za blaskiem sławy kryła się kobieta walcząca o zachowanie siebie samej.
Dzisiaj ta 88-letnia kobieta przypisuje swojej wierze to, że pomogła jej zachować równowagę w obliczu rozczarowań, które naznaczyły jej życie.
Gwiazda wśród wielkich
Jej kariera aktorska obejmowała różne gatunki i pokolenia. Dzięki rolom łączącym dowcip i wrażliwość zdobyła trzy nominacje do Oscara, trzy nominacje do Złotego Globu (wygrywając jedną) oraz nagrodę Saturn Award.
W 1983 roku została uhonorowana gwiazdą w Alei Sław Hollywood, co stanowi hołd dla jej kariery, która nadal inspiruje.
Widzowie pokochali ją za filmy takie jak „Bob i Carol i Ted i Alice”, „Ostatnia z Sheili”, „Niebo może poczekać” i „Śmierć w pułapce”. Jej wszechstronność – zarówno w dramatach, kryminałach, jak i komediach – uczyniła ją jedną z najjaśniejszych gwiazd Hollywood.
Jednak jej prawdziwa historia rozpoczęła się poza kamerami, w romansie, który zmienił ją na zawsze.
Miłość, która wystawiła jej ducha na próbę
Mówi się, że pewnej nocy w 1961 roku Cary Grant siedział samotnie w swoim domu w Beverly Hills, oglądając telewizję, gdy zbliżała się północ. Emitowano dość zwyczajny program – aż do momentu, gdy na ekranie pojawiła się uderzająca młoda kobieta. Miała dwadzieścia kilka lat, kaskadę miodowych blond włosów opadających na jedno oko, mały nosek, szerokie, ciekawe oczy i pełne usta, które natychmiast przyciągnęły jego uwagę.
Zaintrygowany Grant nie tracił czasu, aby dowiedzieć się, kim ona jest. Wkrótce odkrył, że ta młoda kobieta była już znaną postacią w telewizji. Zdeterminowany, aby ją poznać, hollywoodzka gwiazda zaczęła wykorzystywać wszystkie swoje kontakty, dzwoniąc do różnych osób, aż w końcu udało mu się ją znaleźć.
W szalonych latach 60. aktorka o niezapomnianym śmiechu straciła serce dla jednego z największych hollywoodzkich gwiazdorów – Cary’ego Granta. Ich związek był równie fascynujący jak każdy hollywoodzki scenariusz: elegancki mistrz wyrafinowanej komedii filmowej zabiegał o jej względy przez osiem miesięcy, zanim w końcu zgodziła się z nim umówić.
Zadzwonił do wszystkich, do których tylko mógł
Mówi się, że pewnej spokojnej nocy w 1961 roku Cary Grant siedział sam w swoim domu w Beverly Hills, oglądając telewizję, gdy zbliżała się północ. W telewizji leciał niczym nie wyróżniający się program, gdy nagle na ekranie pojawiła się uderzająca młoda kobieta – dziewczyna w wieku około dwudziestu lat z burzą miodowych blond włosów opadających na jedno oko, z noskiem jak guzik, szerokimi, wyrazistymi oczami i pełnymi ustami.
Grant natychmiast został oczarowany. Szybko dowiedział się, kim ona jest, i poznał fakt, że ta młoda piękność była już weteranką telewizji. Zauroczony gwiazdor filmowy zaczął wykorzystywać wszystkie swoje kontakty, dzwoniąc do wszystkich możliwych osób, aż w końcu dowiedział się, gdzie ją znaleźć.
Kiedy się pobrali, ona miała 28 lat, a on 61.
„Kochałam go głęboko i byłam mu oddana” – powiedziała później.
Jednak ich miłość wiązała się z pewnymi oczekiwaniami.
„Chciał, żebym rzuciła karierę aktorską, więc to zrobiłam. Chciał zmienić moją fryzurę, sposób ubierania się, chodzenia, pisania. A ja tak bardzo chciałam go uszczęśliwić”.
Próbowała stać się kobietą, jaką sobie wyobrażał, ale im bardziej się starała, tym bardziej traciła poczucie własnej tożsamości.
„Starałam się delikatniej zamykać szafki… jeździć samochodem trzymając obie ręce na kierownicy” – wspomina.
Z czasem zdała sobie sprawę, że żadna zmiana nie wypełni pustki między nimi.
„Jeśli sprzeciwiasz się swoim najgłębszym uczuciom… masz przechlapane” – przyznaje.
Ich małżeństwo trwało tylko trzy lata i zakończyło się w 1968 roku. W momencie rozwodu 30-letnia piękność twierdziła, że jej mąż traktował ją „w okrutny i nieludzki sposób”.
Twierdziła, że Grant doprowadził ją na skraj załamania nerwowego i namówił ją do zażywania LSD, które, jak twierdziła, zażyła tylko dwa razy. Ponadto zarzucała mu, że ją bił i śmiał się podczas tego.
Dokumenty sądowe ujawniły również, że w 1967 roku roczny dochód Granta wynosił około 500 000 dolarów, a jego osobista fortuna przekraczała 10 milionów dolarów.
Odejście i nowy początek
Jednak odejście z małżeństwa nie było łatwe.
„Nie mogłam już dłużej oddychać w tej atmosferze” – wyznała.
Pomimo złamanego serca jej miłość do niego pozostała czysta. „Nie chciałam od niego niczego. Po prostu go kochałam. Nie miałam żadnych ukrytych motywów”.
W kolejnych latach patrzyła wstecz z wdzięcznością, a nie z goryczą.
„Mam kilka miłych wspomnień związanych z Carym. Jestem wdzięczna za to doświadczenie. Dzięki niemu stałam się kobietą, którą jestem dzisiaj”.
Koniec ich związku oznaczał początek długiej drogi powrotnej do siebie – drogi charakteryzującej się odpornością, refleksją i wiarą.