W wieku pięciu lat u Adama Pearsona zdiagnozowano nerwiakowłókniakowatość. Na jego twarzy pojawiły się guzy, które drastycznie zmieniły jego wygląd i sprawiły, że koledzy z klasy traktowali go jak kogoś, kto nie jest człowiekiem. Jego życie miało być zupełnie inne niż życie większości ludzi, ale Adam postanowił, że nigdy nie pozwoli, aby ci, którzy go źle traktowali, odnieśli zwycięstwo.
Dzisiaj Pearson stał się wzorem do naśladowania dla wielu osób, gra w filmach, występuje w telewizji i robi wszystko, co w jego mocy, aby zlikwidować piętno związane z jego chorobą.
Jego historia jest naprawdę inspirująca i warto podzielić się nią ze wszystkimi przyjaciółmi i rodziną.
Łatwo jest narzekać na drobne sprawy w naszym codziennym życiu. Może poranna kawa była trochę zimna, autobus się spóźnił, a program telewizyjny, który oglądałeś wczoraj wieczorem, nie był tak dobry, jak się spodziewałeś.
Oczywiście, narzekanie na różne rzeczy jest w porządku – w końcu wszyscy żyjemy inaczej. Jednak jednocześnie ważne jest, aby od czasu do czasu zatrzymać się na chwilę i docenić to, co mamy, nawet jeśli nie żyjemy w idealnych warunkach.
Niesamowita historia Adama Pearsona
Od teraz, ilekroć będę czuł, że brakuje mi energii, aby wykonać drobne zadanie – na przykład zmywanie naczyń – lub po prostu będę miał negatywne nastawienie do drobnych problemów życia codziennego, zawsze będę myślał o takich osobach jak Adam Pearson. Ten Brytyjczyk został zdiagnozowany z neurofibromatozą, gdy miał pięć lat, po uderzeniu głową o parapet. Niestety, guz nigdy nie zniknął, a choroba spowodowała pojawienie się nowotworów na jego twarzy.
Od tego czasu Pearson prowadzi niezwykłe życie, znosząc okropne traktowanie ze strony kolegów z klasy i innych członków społeczności. Nazywano go nawet „Człowiekiem Słoniem” i „Scarface”.
Mimo to Adam nigdy nie pozwolił, aby powstrzymało go to przed realizacją swoich marzeń. Dziś robi wszystko, co w jego mocy, aby zwiększyć świadomość na temat swojej choroby – stał się nawet gwiazdą filmową, występując u boku takich gwiazd jak Scarlett Johansson.
To, co uważał za życie skazane na bycie outsiderem, Pearson przekształcił w coś zupełnie innego.
To, co robi dzisiaj, jest po prostu niezwykłe i chcielibyśmy, abyście podzielili się tym artykułem i rozpowszechnili jego ważne przesłanie.
Życie Adama Pearsona rozpoczęło się tak samo jak życie każdego innego dziecka. Urodził się 6 stycznia 1985 roku w Londynie, a jego pierwsze lata w Croydon, na południu Londynu, były stosunkowo normalne.
Diagnoza Adama Pearsona – czym jest neurofibromatoza?
Kiedy miał pięć lat, wszystko się zmieniło. Adam uderzył głową o parapet, ale powstały guz na twarzy nigdy nie zniknął. Wkrótce zdiagnozowano u niego neurofibromatozę, chorobę genetyczną powodującą powstawanie guzów na tkance nerwowej. W przypadku Pearsona guzy – które nie są nowotworowe – pojawiły się na twarzy.
Ta sama choroba dotknęła również brata bliźniaka Adama, Neila, chociaż jego objawy nie są tak widoczne jak u Adama.
„Wygląda normalnie” – powiedział Pearson w wywiadzie dla The Guardian w 2014 roku. „Ale ma straszną pamięć krótkotrwałą”.
Jak można sobie wyobrazić, dorastanie z guzami na całej twarzy nie było łatwe dla młodego Adama. Z powodu swojej diagnozy musiał szybko nauczyć się często okrutnych zasad rządzących światem, ale sytuacja uległa całkowitej zmianie na gorsze, gdy rozpoczął naukę w szkole. Traktowanie ze strony kolegów z klasy było okropne: wyzywali go różnymi przezwiskami, poniżając go do tego stopnia, że zaczął uważać się za outsidera. Niestety, nikt nie wiedział, co można z tym zrobić.
W rozmowie z The Guardian Pearson wspomniał jeden konkretny incydent, kiedy jeden z jego tak zwanych przyjaciół powiedział mu, że nauczyciel chce go widzieć w klasie. Kiedy jednak tam dotarł, nie czekał na niego nauczyciel, ale grupa innych dzieci.
„Wróciłem do domu z plamami śliny na marynarce” – wyjaśnił. „To było straszne”.
W wywiadzie dla The Mirror Pearson wspominał swoje szkolne lata.
„Rano stałem przed bramą szkoły, brałem głęboki oddech i pozwalałem, żeby to się działo. Wiedziałem, co mnie czeka. Ciągłe wyzwiska – klasyczne „człowiek słoń”, „dziwak”.
„Chodzi o życie, które masz, a nie o to, którego nie masz”
Wiele dzieci prawdopodobnie poddałoby się w tym momencie, ulegając prześladowcom i pozwalając im wygrać. Ale Adam Pearson nie był zwykłym dzieckiem. Chociaż wiedział, że jego życie będzie trudne, był zdeterminowany, aby przetrwać. Nic nie mogło go powstrzymać – i nigdy nie pozwoliłby prześladowcom mieć ostatniego słowa.
„Gdybym zaczął myśleć tak jak oni, prześladowcy wygraliby. Chodzi o życie, które masz, a nie o to, którego nie masz. Nie było to emocjonalnie produktywne podejście” – wyjaśnił Pearson.
„Dla mnie to wszystko, co znam. To bardzo ważna część mnie. Byłoby to jak pytanie: „Dlaczego jestem taki wysoki?”