Czy kiedykolwiek miałeś współtowarzyszy z piekła rodem? Poznaj nowożeńców, którzy zamienili mój 14-godzinny lot w koszmar. Myśleli, że samolot to ich apartament dla nowożeńców. Kiedy posunęli się za daleko, zdecydowałem, że nadszedł czas na turbulencje, aby dać niezapomnianą lekcję etykiety samolotowej.
Mówią, że miłość jest w powietrzu, ale podczas mojego ostatniego lotu był to czysty chaos. Cześć. Mam na imię Toby, mam 35 lat i mam szaloną historię, która sprawi, że zastanowisz się dwa razy nad następnym lotem. Wyobraź sobie taką sytuację: jestem w samolocie, odliczam minuty do momentu, w którym będę mógł przytulić moją żonę i dziecko po długiej nieobecności za granicą. A potem pojawia się dwóch napalonych nowożeńców i zamienia mój lot w totalny koszmar.
Na tę 14-godzinną podróż wykupiłem miejsce w klasie ekonomicznej. Szczerze mówiąc, gdy trzeba spędzić tyle godzin w metalowej tubie, liczy się każdy dodatkowy centymetr przestrzeni na nogi.
Gdy usadowiłem się w fotelu, czując się całkiem zadowolony ze swojej decyzji, facet obok mnie odchrząknął.
„Cześć — powiedział, uśmiechając się. „Jestem Dave. Słuchaj, nie chcę pytać, ale czy mógłbyś zamienić się miejscami z moją żoną? Właśnie się pobraliśmy i… no wiesz”.
Uśmiechnąłem się z gratulacjami. „To świetnie, stary. Gratulacje! Gdzie siedzi twoja żona?”
Dave wskazał na tył samolotu, a jego uśmiech nieco przygasł. „Tam jest moja Leah. W ekonomicznym.”
Nie jestem potworem. Rozumiem, że nowożeńcy chcą być blisko siebie. Ale zapłaciłem dobre pieniądze za to miejsce i nie miałem zamiaru oddawać go za darmo.
„Słuchaj, Dave — powiedziałem, starając się zachować przyjazny ton. „Zapłaciłem więcej za to miejsce, bo naprawdę potrzebuję komfortu. Ale jeśli chcesz pokryć różnicę, około tysiąca dolarów australijskich, chętnie się zamienię”.
Twarz Dave’a pociemniała. „Tysiąc funtów? Chyba żartujesz?”
Wzruszyłem ramionami. „Przykro mi, stary. Taka jest umowa. W przeciwnym razie zostaję na miejscu”.
Zakładając słuchawki, rzuciłem okiem na twarz Dave’a. Powiedzmy, że gdyby wygląd mógł zabijać, byłbym już gotowy na śmierć.
„Będziesz tego żałować — mruknął na tyle głośno, bym mogła go usłyszeć.
Nie wiedziałem jeszcze, że te trzy słowa zamienią mój spokojny lot w strefę wojny na wysokości 30 000 stóp.
Najpierw pojawił się kaszel. Nie zwykłe odchrząkiwanie. Mówimy o prawdziwych eksplozjach w moich płucach, które sprawiły, że zacząłem się zastanawiać, czy nadszedł czas, abym zaopatrzył się w kombinezon hazmat.
„Wszystko w porządku, Dave?” — zapytałam, starając się zachować spokój.
Rzucił mi spojrzenie, które mogło sprawić, że mleko się zsiadło. „Nigdy nie było lepiej — sapnął, po czym wpadł w kolejny atak.
W chwili, gdy zastanawiałem się nad zaoferowaniem mu kropli na kaszel (a może całej apteki), Dave postanowił się wykazać. Wyciągnął tablet i włączył film akcji bez słuchawek.
Para siedząca naprzeciwko nas spojrzała na nas oceniająco. „Hej stary”, facet zwrócił się do Dave’a. „Chcesz trochę?”
Dave uśmiechnął się słodko. „Przepraszam, zapomniałem słuchawek. Chyba będziemy musieli cieszyć się tym wszystkim razem.
Zacisnąłem zęby, a moje kostki stały się białe, gdy chwyciłem podłokietnik. „Dave, daj spokój. To nie jest fajne.
Odwrócił się do mnie z błyszczącymi oczami. „Przepraszam. Sprawiam, że czujesz się niekomfortowo? To musi być okropne”.
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, okruchy posypały się na moje kolana. Dave’owi w jakiś sposób udało się zamienić jedzenie precli w zawody olimpijskie i rozsypał ich więcej na mnie niż do moich ust.
„Ups — powiedział, nawet nie próbując ukryć uśmiechu. „Maślane palce.”
Byłam gotowa stracić panowanie nad sobą, gdy usłyszałam chichot z przejścia. Stała tam Leah, zarumieniona panna młoda Dave’a, wyglądająca jak kot, który dostał śmietankę.
„Czy to miejsce jest zajęte?” — mruknęła, wskakując prosto na kolana Dave’a.
Nie jestem pruderyjny, ale sposób, w jaki zaczęli rozmawiać, można by pomyśleć, że zapomnieli, że są w samolocie pełnym ludzi. Chichoty, szepty, … inne dźwięki. To było jak bycie uwięzionym w kiepskim romansie, tylko bez możliwości zmiany kanału.
Próbowałem skupić się na książce, filmie, do diabła, nawet na mapie bezpieczeństwa — cokolwiek, aby odeprzeć pokaz gołąbków. Ale po godzinie ich wybryków miałem dość.
„Wystarczy, wystarczy” — mruknąłem, machając ręką na przechodzącą stewardesę. „Czas zwalczyć ogień ogniem”.
Gdy stewardesa się zbliżyła, Dave i Leah włączyli tryb zmysłowości, robiąc wielkie oczy i wygłaszając słodkie uwagi.
„Czy jest jakiś problem? — zapytała stewardesa, rozglądając się po naszym rzędzie z mieszaniną troski i podejrzliwości.
Wziąłem głęboki oddech, gotów wszystko wyłożyć. Wszystko miało być dobrze.
„Problem? Och, od czego mam zacząć?” — powiedziałam na tyle głośno, by pasażerowie obok mnie usłyszeli. „Ta dwójka zamieniła ten lot w swój prywatny apartament dla nowożeńców”.
Stewardesa uniosła brew, przenosząc wzrok między mną a obejmującą się parą.