Kiedy mąż Jessiki, James, prosi ją, aby została surogatką dla narzeczonej jego brata, zgadza się wbrew swoim lepszym osądom. Jednak wraz z postępem ciąży jej wątpliwości rosną. Panna młoda pozostaje niedostępna, każdy szczegół wydaje się nieprawdopodobny, a kiedy Jessica w końcu ją spotyka, prawda rozbija wszystko.
Wszystko zaczęło się, gdy James, mój mąż od ośmiu lat, poprosił mnie, abym dołączyła do niego na „spotkanie rodzinne” z jego matką, Diane, i młodszym bratem, Mattem.
Pamiętam, jak przewracałam oczami, gdy jechaliśmy do domu Diane. W rodzinie Jamesa zawsze szykował się jakiś dramat.
„O co chodzi tym razem?” — zapytałam Jamesa. „Twoja mama znalazła kolejną rysę na swojej cennej porcelanie i uznała, że to moja wina?
James nie odrywał wzroku od drogi. „To coś ważnego, Jess. Po prostu ich wysłuchaj, dobrze?”
Kiedy dotarliśmy na miejsce, Diana przywitała mnie typowym sztywnym uściskiem i zaprowadziła do salonu. Matt niezręcznie skinął głową, siadając na krześle.
„Jessica — zaczęła Diana, a jej głos przybrał syropowaty ton, którego używała, gdy prosiła o przysługę. „Mamy dla ciebie coś specjalnego.
Spojrzałam na Jamesa, który studiował swoje dłonie.
Matt odchrząknął.
„Jessica — powiedział Matt, jego głos lekko drżał. „Jestem zaręczony.
„Gratulacje — odpowiedziałam, szczerze się ciesząc. „Kiedy możemy ją poznać?
Matt i Diana wymienili spojrzenia.
„Nie jestem pewien. Jest fotografem dzikiej przyrody — wyjaśnił Matt.
„Jest teraz na etiopskich wyżynach, próbując sfilmować etiopskie wilki na wolności” — dodał. „A sygnał telefonii komórkowej w górach jest okropny”.
„Chodzi o to — powiedziała Diana, pochylając się do przodu — że moja przyszła synowa ma pewne problemy zdrowotne. Desperacko pragnie dzieci, ale sama nie jest w stanie ich urodzić”.
Trzy pary oczu wpatrywały się we mnie uważnie, a ja poczułam pełzający strach.
„Mieliśmy nadzieję — powiedział Matt — że mogłabyś być dla nas surogatką.
Prośba zawisła w powietrzu. Spojrzałam na Jamesa, spodziewając się, że będzie tak samo zszokowany jak ja, ale jego wyraz twarzy powiedział mi, że wiedział o tym od samego początku.
„Chcesz, żebym nosiła twoje dziecko?” — zapytałam, mój głos ledwo przekraczał szept.
„Pomyśl, co by to oznaczało dla Matta — powiedział James, ściskając moją dłoń. „Odszkodowanie naprawdę pomoże nam i naszym dzieciom. Będziemy mogli wnieść znaczący wkład w ich studia i wyremontować kuchnię, o której tak marzyłaś.
„Ale narzeczona twojego brata… — zaczęłam. „Czy nie powinnam przynajmniej najpierw z nią porozmawiać? To taka poważna decyzja”.
„Jest całkowicie na pokładzie — zapewnił mnie szybko Matt. „Zrobiliśmy IVF zanim wyjechała i zamroziliśmy zarodki. Potrzebujemy tylko surogatki”.
„Ale nawet jej nie poznałam”.
„Wkrótce wróci do Stanów — powiedziała Diane, klepiąc mnie po kolanie. „Na pewno się dogadacie”.
Czułam się uwięziona, otoczona wyczekującymi twarzami.
James dokładnie wiedział, jakie przyciski nacisnąć: przyszłość naszych dzieci, aranżacja domu — wszystkie rzeczy, o których wiedział, że są dla mnie ważne.
Pomimo bólu w jelitach, skinęłam powoli głową. „Zrobię to”.
Następne dziewięć miesięcy upłynęło pod znakiem wizyt u lekarza i rosnącego dyskomfortu.
Każdy trymestr przynosił nowe problemy: poranne mdłości, które trwały cały dzień, opuchnięte kostki i ból pleców, który nie dawał mi spać w nocy.
James wspierał mnie na swój sposób, masując moje stopy i przypominając mi, jak pieniądze zmienią nasze życie.
A jednak coś było nie tak.
Matt odwiedzał nas regularnie, przynosząc witaminy i sprawdzając stan dziecka.
Ale jego narzeczona pozostawała tajemnicą.
„Czy narzeczona Matta już zadzwoniła?” — zapytałam Jamesa pewnej nocy, gdy leżeliśmy w łóżku, a mój ogromny brzuch uniemożliwiał mi znalezienie wygodnej pozycji.
„Wciąż podróżuje” — mruknął James, już na wpół śpiący.
„Już dziewięć miesięcy? Bez ani jednego telefonu do kobiety noszącej jej dziecko?”
James westchnął i przewrócił się na plecy. „Stresujesz się na darmo, Jess. To nie jest dobre dla dziecka”.
„Dla dziecka — szepnęłam do siebie. „Nie dla mnie”.
W miarę zbliżania się terminu porodu mój niepokój narastał.
Próbowałam zadzwonić bezpośrednio do Matta.
„Kiedy wraca twoja narzeczona? Naprawdę chciałabym ją poznać przed porodem”.
„Wkrótce — obiecał. „Wciąż jest w Etiopii, próbując sfotografować jakiegoś niezwykle rzadkiego ptaka na równinach Nechisar”.
Westchnąłem. Wyglądało na to, że ta kobieta była tak samo niemożliwa do uchwycenia, jak zwierzęta, które fotografowała.
W dniu, w którym zaczęłam rodzić, James zawiózł mnie do szpitala, a ja kurczowo trzymałam się deski rozdzielczej z powodu bólu przeszywającego mój brzuch.
W szpitalu James trzymał mnie za rękę podczas pierwszego badania.
Wkrótce przyjechali Matt i Diane. Wbiegli do pokoju, ale podniosłam rękę.
„Wynocha, oboje — rozkazałam im przez zaciśnięte zęby. „To zbyt osobiste”.
„Sześć centymetrów — ogłosiła pielęgniarka. „Posuwamy się naprzód”.
Kilka minut później zadzwonił telefon Jamesa. Zdjął swoją dłoń z mojej i sprawdził wiadomość.