Ricky Nelson był jedną z najbardziej lubianych postaci wczesnej amerykańskiej popkultury – podziwianą nie tylko za swoją muzykę, ale także za obecność w telewizji i rzadką umiejętność pozostawania popularnym wśród więcej niż jednego pokolenia fanów. Chociaż wiele osób pamięta jego serię przebojów i rolę w serialu „The Adventures of Ozzie & Harriet”, mniej osób zna pełną historię jego ostatnich dni – lub to, jak podjęta w ostatniej chwili decyzja mogła uratować życie jego bliźniaczym synom.
Poniżej znajduje się pełna, zweryfikowana relacja z życia Ricky’ego Nelsona, jego tragicznej śmierci i wyboru, który na zawsze zmienił losy jego rodziny.
Wczesne życie: gwiazda urodzona w blasku reflektorów
Ricky Nelson urodził się jako Eric Hilliard Nelson 8 maja 1940 roku w Teaneck w stanie New Jersey. Był synem Ozziego i Harriet Nelson, znanych z długoletniego serialu komediowego The Adventures of Ozzie & Harriet, który miał swoją premierę w 1952 roku i stał się jednym z najdłużej emitowanych seriali telewizyjnych.
Ricky, z natury nieśmiały i często borykający się z ciężką astmą w dzieciństwie, dorastał przed kamerą. Serial, stworzony przez jego ojca Ozziego, wprowadził zarówno Ricky’ego, jak i jego starszego brata Davida do świata telewizji w młodym wieku. Od samego początku chłopcy pojawiali się w serialu komediowym, zmieniając „Ozzie & Harriet” w prawdziwą produkcję rodzinną.
Wraz z wiekiem Ricky’ego jego rola w serialu rozszerzała się. Podczas gdy wielu dziecięcych aktorów ma trudności z przejściem do dorosłości, stała obecność Ricky’ego na ekranie dała mu rzadką szansę dojrzewania przed widownią, która już czuła się, jakby go znała. Uczęszczał do Hollywood High School, ale podobnie jak wielu młodych artystów, znacznie bardziej pociągało go to, co działo się poza salą lekcyjną – zwłaszcza gdy jego kariera muzyczna zaczęła nabierać tempa.
Pod koniec nastoletniości Ricky zarabiał już poważne pieniądze jako muzyk, czasami ponad 100 000 dolarów rocznie – niezwykła kwota pod koniec lat 50., szczególnie dla kogoś, kto technicznie rzecz biorąc był jeszcze nastolatkiem.
Rozwijająca się kariera muzyczna
Pierwszy hit Nelsona pojawił się w 1957 roku, kiedy miał zaledwie 17 lat. Piosenka „I’m Walkin’” została wykorzystana w jednym z odcinków serialu The Adventures of Ozzie & Harriet, a wkrótce potem została wydana. Szybko wspięła się na szczyty list przebojów, stając się przełomowym momentem w jego wczesnej karierze.
W ciągu następnej dekady Nelson wydał serię piosenek, które stały się podstawą amerykańskiej muzyki pop, w tym:
- „Poor Little Fool” – jego pierwszy hit nr 1 na listach przebojów Billboardu
- „Travelin’ Man” – kolejny ulubiony przebój z list przebojów
- „Fools Rush In” – popowy standard, który później był coverowany przez wielu innych wykonawców
- „Garden Party” – późniejszy hit odzwierciedlający jego zmieniający się stosunek do sławy i publiczności
Utwory te pomogły wypełnić lukę między erą idoli nastolatków z końca lat 50. a bardziej dojrzałym rock and rollem, który zdefiniował lata 60. i 70. Jego brzmienie łączyło wpływy rockabilly, popu i country, dzięki czemu zyskał szerokie grono fanów wśród różnych rodzajów słuchaczy.
Sława telewizyjna dała mu również wyjątkową przewagę: mógł debiutować piosenkami w programie swoich rodziców, zanim zostały one wydane jako single, docierając natychmiast do milionów gospodarstw domowych.
Życie rodzinne i rodzicielstwo
W kwietniu 1963 roku Ricky Nelson poślubił Kristin Harmon, pochodzącą z Hollywood artystkę, której rodzina była blisko związana z rodziną Nelsonów. Małżeństwo to zapoczątkowało nowy rozdział w jego życiu – kształtowany zarówno przez rodzinę, jak i sławę.
Ricky i Kristin mieli czworo dzieci:
- Sam Hilliard Nelson
- Matthew Gray Nelson (bliźniak)
- Gunnar Eric Nelson (bliźniak)
- Tracy Kristine Nelson, która później została aktorką
Matthew i Gunnar ostatecznie odnieśli sukces muzyczny, tworząc pod koniec lat 80. i na początku lat 90. rockowy duet Nelson — karierę, którą z dumą budowali w oparciu o dziedzictwo swojego ojca.
Trasa koncertowa, która nie zakończyła się dobrze
Nawet gdy jego kariera rozwijała się, Ricky Nelson nadal intensywnie koncertował w latach 70. i na początku lat 80., grając koncerty dla wiernej publiczności w całych Stanach Zjednoczonych. Jednak w połowie lat 80. jedna część trasy koncertowej stała się coraz trudniejsza: latanie samolotem.
Nelson znany był z niechęci do podróży lotniczych i podobno uczęszczał na sesje psychoterapii, aby opanować swój lęk przed lataniem – zdeterminowany, aby dotrzymać swoich zobowiązań, spotykać się z fanami i realizować swój harmonogram.
Pod koniec 1985 roku Ricky wraz ze swoim zespołem wyruszył w trasę koncertową po wielu miastach południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Po występach w Orlando na Florydzie i Guntersville w Alabamie miał lecieć do Dallas w Teksasie na koncert sylwestrowy, jeden z ostatnich punktów trasy.
Decyzja, która zmieniła życie
Matthew i Gunnar Nelson mieli pierwotnie lecieć z ojcem i zespołem do Dallas. W późniejszych wywiadach bliźniacy wspominali, że spakowali się i przygotowywali do podróży.
Następnie, na kilka dni przed odlotem, Ricky zadzwonił do nich i powiedział, żeby tego dnia nie lecieli z nim. Zamiast tego namawiał ich, żeby polecieli samolotem rejsowym i spotkali się z nim później w Dallas. Bracia twierdzą, że brzmiał niezwykle stanowczo – prawie jakby był głęboko przekonany o słuszności tej zmiany – i postąpili zgodnie z jego instrukcjami.
Ta ostatnia zmiana okazała się brzemienna w skutkach.
Lot, który zakończył wszystko
31 grudnia 1985 roku Ricky Nelson wraz ze swoją narzeczoną Helen Blair i kilkoma członkami swojego zespołu wsiadł na pokład prywatnego samolotu Douglas DC-3.
Samolot wystartował z Guntersville i skierował się do Dallas, gdzie Nelson miał wystąpić w sylwestra. Około godziny 17:14 czasu środkowoamerykańskiego kabina i kokpit zaczęły wypełniać się dymem. Piloci próbowali znaleźć miejsce do lądowania, ale warunki panujące wewnątrz samolotu znacznie utrudniały widoczność i kontrolę.
Pomimo wysiłków zmierzających do bezpiecznego lądowania, samolot rozbił się na zalesionym pastwisku w pobliżu De Kalb w Teksasie, uderzając w drzewa i słupy energetyczne, a następnie zapalając się. Ricky Nelson, Helen Blair i pięciu członków zespołu zginęło. Obaj piloci przeżyli, uciekając przez okna kokpitu z poważnymi obrażeniami.
Badanie przyczyny
Dokładna przyczyna wypadku nigdy nie została ustalona z całkowitą pewnością. Krajowa Rada Bezpieczeństwa Transportu (NTSB) stwierdziła, że pożar najprawdopodobniej wybuchł w kabinie, prawdopodobnie w pobliżu wadliwego grzejnika zasilanego benzyną, ale śledczy nie byli w stanie zidentyfikować ostatecznego źródła zapłonu.
W bezpośrednim następstwie katastrofy niektóre doniesienia medialne podsycały spekulacje, w tym plotki dotyczące narkotyków. Śledczy nie znaleźli jednak żadnych dowodów łączących nielegalne zachowania z samą katastrofą. Raporty toksykologiczne wykryły niewielkie ilości kokainy u niektórych pasażerów, ale nie uznano tego za przyczynę wypadku i w wraku nie znaleziono żadnych akcesoriów związanych z narkotykami.
Wielu członków rodzin ofiar, a później także biografowie, wskazywali raczej na problemy techniczne – w szczególności związane z ogrzewaniem kabiny samolotu DC-3 i wiekiem samolotu – jako bardziej prawdopodobne wyjaśnienie, zgodne z sugestiami osób znających się na starych samolotach.
Synowie pamiętają
Dla Matthew i Gunnara ostatni telefon ojca stał się decydującym momentem. Nie tylko uchronił ich przed fatalnym lotem, ale także pozwolił im opłakiwać ojca z daleka i ostatecznie zbudować własne życie i karierę.
W wywiadach, w których wspominają to, co się wydarzyło, bliźniacy opisali tę decyzję jako wybór podjęty pod wpływem impulsu, który „uratował im życie”, mimo że w tamtym czasie nie do końca rozumieli jej znaczenie. Obaj zajęli się później muzyką pod pseudonimem Nelson, oddając hołd ojcu i jednocześnie tworząc własną pozycję na scenie rockowej dzięki hitom z początku lat 90.
Dziedzictwo i refleksja
Wpływ Ricky’ego Nelsona na amerykańską muzykę i telewizję był ogromny. Jako jeden z pierwszych artystów crossoverowych, którzy odnieśli sukces zarówno na ekranie, jak i na listach przebojów, pomógł zdefiniować fenomen idoli nastolatków z końca lat 50. i początku lat 60. Jego płynne połączenie rockabilly, popu i country pomogło ukształtować szersze brzmienie amerykańskiej muzyki na kolejne dziesięciolecia.
Wiadomość o jego śmierci wywołała powszechną żałobę, a w kolejnych latach jego wkład był nadal doceniany przez pokolenia fanów, którzy dorastali przy jego piosenkach i występach.
Wnioski
Ostatecznie powyższe kluczowe wydarzenia opierają się na udokumentowanych faktach historycznych:
- Ricky Nelson zginął w katastrofie lotniczej 31 grudnia 1985 roku podczas podróży na koncert.
- Samolotem był Douglas DC-3, który rozbił się po wypełnieniu kabiny dymem, gdy piloci próbowali wykonać awaryjne lądowanie.
- Jego synowie bliźniacy, Matthew i Gunnar, mieli pierwotnie lecieć tym samolotem, ale Ricky w ostatniej chwili zmienił plany – decyzja ta prawdopodobnie uratowała im życie.
Niektóre późniejsze opisy dodają emocjonalną interpretację, przedstawiając tę zmianę jako intuicję lub „przeczucie”, ale zasadniczy przebieg wydarzeń jest silnie poparty wywiadami i zapisami historycznymi.
Historia Ricky’ego Nelsona pozostaje mocnym przypomnieniem o kruchości i odporności życia – oraz o tym, jak jedna pozornie zwyczajna decyzja może mieć niezwykłe konsekwencje.