„Bodyguard” to jeden z tych filmów, które pozostają w pamięci bez względu na upływ czasu.
Kevin Costner bez wątpienia doskonale zagrał swoją rolę. A Whitney? Whitney była po prostu niesamowita.
Nigdy nie zapomnę, jak po raz pierwszy obejrzałem ten film — na początku lat 90. — i wszystko sprowadzało się do muzyki, dramatu i tej niezaprzeczalnej chemii między nimi.
Szczerze mówiąc, „Bodyguard” był na ustach całego miasta w 1992 roku i były ku temu ważne powody. Zarówno Kevin, jak i Whitney byli u szczytu kariery i magicznie było obserwować ich w tym momencie.
Ale oczywiście nie wszyscy się z tym zgadzali. Krytycy być może skrytykowali film, ale szczerze mówiąc, nie mieli pojęcia, o czym mówią. Film stał się wydarzeniem kulturalnym, obrazem tej idealnej epoki.
Посмотреть эту публикацию в Instagram
Whitney w swoim pierwszym filmie była siłą, z którą trzeba było się liczyć. Świeciła jak rzadki diament, a patrząc, jak śpiewa te niezapomniane piosenki, wydawała się nieosiągalna. Mariah Carey, Janet Jackson, Madonna — wszystkie miały swój czas, ale Whitney naprawdę weszła na nowy poziom supergwiazdorstwa dzięki temu filmowi. Kto może zaprzeczyć, że „I Will Always Love You” stało się jej piosenką?
Porozmawiajmy teraz o kilku rzeczach zza kulis — o wpadkach, ukrytych błędach i usuniętych scenach, które sprawiły, że film stał się jeszcze bardziej kultowy w dziwny, ale uroczy sposób. Wiecie, o jakich wpadkach mówię — o tych, które nie umniejszają wielkości filmu, ale sprawiają, że chce się powiedzieć: „Hej, chwileczkę!”.
17 lat od scenariusza do ekranu
Film „Bodyguard” wszedł do kin 25 listopada 1992 roku, ale czy wiesz, że scenariusz został po raz pierwszy napisany przez Lawrence’a Kasdana już w 1975 roku?
Wtedy Kasdan wyobrażał sobie Dianę Ross i Steve’a McQueena w rolach głównych. Byłaby to dość nietypowa wersja filmu!
Pogrzeb
Nie wiem, ile osób to zauważyło, ale oto jeden z błędów w filmie „Bodyguard”, który wielu mogło przeoczyć.
Kiedy Frank i Rachel wracają z pogrzebu, po lewej stronie przedniej szyby wisi tabliczka z napisem „FUNERAL” (pogrzeb). Ale już po dwóch sekundach tabliczka w magiczny sposób pojawia się po prawej stronie.
Lalki na łóżku
Oto kolejny zabawny błąd, który być może przeoczyliście! Kiedy Frank kładzie Rachel do łóżka, przenosi wszystkie lalki na jedną stronę.
Ale kiedy ona leży, obok niej nadal siedzi jedna lalka. Nie jest to aż tak duży problem, ale kto zwraca uwagę na lalki, gdy jest pochłonięty emocjonalną atmosferą filmu i chemią między Costnerem a Whitney.
Faktyczny błąd
W filmie jest moment podczas sceny z Oscarem, który po prostu nie pasuje. Rachel Marron (graną przez Whitney Houston) ogłaszają zwycięzcą w kategorii „Najlepsza aktorka”, a kiedy wstaje, aby wejść na scenę, siedzi znacznie dalej, niż można by się spodziewać — gdzieś w 20. rzędzie. Tradycyjnie nominowani do nagrody dla najlepszego aktora i aktorki siedzą w pierwszych rzędach, więc wydaje się to nieco dziwne.
Następnie scena zwalnia, gdy Rachel przechodzi przez przejście, ściskając dłonie gratulujących jej gościom. Ale rzecz w tym, że kamera zatrzymuje się na niej dla uzyskania dramatycznego efektu. Daje to reżyserom wystarczająco dużo czasu, aby skupić się na tajemniczej postaci w tłumie, potencjalnym mordercy, który próbuje do niej strzelić. Wszystko to ma na celu stworzenie napięcia — i rozumiemy to — ale jest to również nieco niezgodne z rzeczywistością, jak naprawdę przebiega ceremonia wręczania Oscarów.
Scena strzelaniny
Na pewno pamiętacie pełną napięcia scenę, w której Kevin Costner rzuca się w kierunku Whitney Houston podczas ceremonii rozdania Oscarów, aby uratować ją przed śmiertelnym strzałem, prawda?
Po tym, jak Frank (Kevin Costner) zostaje postrzelony, wywożą go ze szpitala na wózku inwalidzkim i jeśli przyjrzeć się uważnie, można zauważyć dziwny szczegół: nie ma on na sobie maski tlenowej, chociaż podłączono mu kroplówkę.
Można by pomyśleć, że to tylko drobny szczegół, ale w rzeczywistości jest to dość rażący błąd merytoryczny. W prawdziwym życiu po postrzale, zwłaszcza takim, który powoduje znaczną utratę krwi, osoba ta z pewnością będzie miała na sobie maskę tlenową, aby pomóc jej oddychać i ustabilizować stan.
Być może twórcy filmu świadomie postanowili pominąć ten szczegół, aby widzowie mogli lepiej przyjrzeć się twarzy Costnera w tym dramatycznym momencie. Jest to jeden z tych błędów, które nie psują filmu, ale jeśli się uważnie przyjrzeć, trudno go nie zauważyć.
Różowa opaska na ręce
Jeśli przyjrzysz się uważnie scenie, w której postać Kevina Costnera, Frank, zostaje postrzelona, zauważysz szczegół, który może umknąć Twojej uwadze podczas pierwszego oglądania.
Frank nosi różową opaskę na ręce. Może się to wydawać przypadkowym szczegółem, ale w rzeczywistości jest to związane z innym niedopatrzeniem, które miało miejsce wcześniej w filmie. Kiedy Frank i Rachel wchodzą na ceremonię rozdania Oscarów, są dwa ujęcia, w których skanowane są różowe bandaże.