Dorothy Ruth Hugstraatten, znana później jako Dorothy Stratten, urodziła się 28 lutego 1960 roku w Vancouver w Kanadzie. Dorastała w rodzinie borykającej się z problemami finansowymi w Coquitlam, gdzie wyróżniała się jako miła i inteligentna uczennica. Pomimo trudności świetnie radziła sobie w szkole i ukończyła ją z wyróżnieniem, mając nadzieję na przyszłość poza ubóstwem. Dorothy marzyła o lepszym życiu, pragnąc przenieść się do dużego miasta i zrobić karierę. Miała starszego brata, Johna Arthura, i młodszą siostrę, Luizę. Chociaż jej wczesne lata były skromne, podsycały one jej dążenie do sukcesu.
W liceum Dorothy pracowała w restauracji Dairy Queen, gdzie zwróciła na siebie uwagę Paula Snydera, 26-letniego promotora klubów nocnych o wątpliwej reputacji. Dostrzegając jej potencjał, Snyder przekonał Dorothy, aby spróbowała swoich sił w modelingu, zatrudniając fotografa, który wykonał jej prowokacyjne zdjęcia. Bez zgody jej matki sfałszował niezbędne dokumenty, aby wysłać jej zdjęcia do Playboya. Wkrótce potem zorganizował przeprowadzkę Dorothy do Los Angeles, gdzie jej życie uległo radykalnej zmianie.
W sierpniu 1978 roku zadebiutowała jako modelka, a już rok później została „Playmate miesiąca” w magazynie Playboy. W 1980 roku osiągnęła nowy poziom, kiedy została uznana za „Playmate of the Year”, co otworzyło jej możliwości kariery aktorskiej. Zachęcana przez założyciela Playboya Hugh Hefnera, zaczęła występować w programach telewizyjnych i filmach, w tym „Buck Rogers in the 25th Century” i „Skate Town, USA”, szybko zdobywając uznanie.
Pomimo rosnącej sławy życie osobiste Dorothy stawało się coraz bardziej burzliwe. W 1979 roku wyszła za mąż za Paula Snydera, ale ich związek okazał się toksyczny. Podczas gdy kariera Dorothy kwitła, Snyder był zazdrosny i urażony, czując się przyćmiony jej sukcesem. Szukał potwierdzenia w szokującym zachowaniu i flirtowaniu z innymi kobietami, a Dorothy pozostawała cierpliwa, pomimo obaw przyjaciół i współpracowników. W miarę rozwoju kariery poznała reżysera Petera Bogdanovicha na planie filmu „Wszyscy się śmiali”, co stało się punktem zwrotnym zarówno w jej życiu zawodowym, jak i osobistym. Bogdanovich traktował ją z życzliwością i szacunkiem, czego przez długi czas była pozbawiona w swoim małżeństwie. Zdając sobie sprawę, że musi uwolnić się spod kontroli Snydera, Dorothy postanowiła złożyć wniosek o rozwód w czerwcu 1980 roku. Jednak Snyder nie chciał jej puścić, a jego rosnąca zaborczość wkrótce stała się niebezpieczna.
14 sierpnia 1980 roku Snyder zwabił Dorothy do swojego domu pod pretekstem podpisania dokumentów rozwodowych. Pomimo ostrzeżeń prawników, poszła tam, mając nadzieję na polubowne rozstrzygnięcie sprawy. Zamiast tego spotkanie zakończyło się tragedią. Snyder brutalnie zabił Dorothy, a następnie popełnił samobójstwo. Według niektórych źródeł przed zabójstwem zaatakował ją, według innych działał w przypływie gniewu. Później ich ciała zostały znalezione w sypialni, a scena ta wstrząsnęła wszystkimi, którzy ją znali. Hugh Hefner opisał Snydera jako człowieka, który stracił kontrolę nad swoim życiem i nie był w stanie zaakceptować niezależności Dorothy. Jej nagła śmierć wywarła głęboki wpływ na wielu, zwłaszcza na Bogdanovicha, który widział w niej coś więcej niż tylko wschodzącą gwiazdę — wierzył w jej szczerą dobroć i potencjał.