W latach 80. olśniła widzów swoim niezwykłym, pionierskim talentem, błyskawicznie przechodząc od kariery modelki do roli aktorki nagrodzonej Oscarem.
Jednak za blaskiem i sławą kryła się prywatna walka – oraz wydarzenie z dzieciństwa, kiedy w wieku zaledwie ośmiu lat znalazła się przerażająco blisko śmierci.
Wychowanie w stylu amiszów
Niewiele gwiazd lat 90. cieszyło się taką sympatią publiczności i uznaniem krytyków jak ta aktorka. Dzięki swoim słynnym dołeczkom i imponującej prezencji na ekranie wydawała się czystą magią Hollywood, a swoje wczesne role od samego początku traktowała jako żywy dowód swojego surowego talentu.
Urodzona 21 stycznia 1958 roku w Wareham w stanie Massachusetts, już wcześnie poczuła, że jej miejsce jest na scenie.
„Miałam trzy lata i nie mam pojęcia, skąd wiedziałam, że to jest zawód, ponieważ pozwalano nam oglądać tylko filmy Disneya, które były animowane”.
Jej rodzice, Bill i Lucille, byli praktyczni i staroświeccy – do tego stopnia, że kiedyś żartowała, że „byliby amiszami, gdyby słyszeli o amiszach”.
Ona i jej starszy brat Dan byli wychowywani z dużym naciskiem na uprzejmość i właściwe zachowanie.
Wspominając swoje dzieciństwo w Nowej Anglii, powiedziała: „Moi rodzice pochodzą z Vermont, bardzo staroświeckiej części Nowej Anglii. Ogrzewaliśmy nasz dom drewnem, które rąbał mój ojciec. Moja mama uprawiała całą naszą żywność. Byliśmy bardzo mało narażeni na wszystko”.
Kiedy prawie zginęła
Chociaż dorastała w bezpiecznym otoczeniu, z dala od blasku hollywoodzkich reflektorów, jej dzieciństwo obfitowało w naprawdę przerażające doświadczenia.
Opowiadała, że w wieku ośmiu lat prawie zginęła podczas przerażającej podróży samochodem ze swoim 99-letnim pradziadkiem Jackiem. Kiedy ten wjeżdżał i wyjeżdżał z nadjeżdżającego ruchu, ani ona, ani jej rodzice nie reagowali – nawet gdy samochód pędził w ich kierunku. W ostatniej chwili Jack skorygował tor jazdy samochodu, unikając czołowego zderzenia. Incydent ten nauczył ją ważnej lekcji: pozostań uprzejma, nawet w sytuacjach, w których powinnaś zabrać głos.
Ta walka – bycie zbyt uprzejmą, by chronić siebie – stała się głównym tematem jej autobiografii z 2022 roku, zatytułowanej „Dying of Politeness” (Umierając z uprzejmości).
Straszna tajemnica, którą nosiła w sobie
W książce ujawniła również inne głęboko traumatyczne doświadczenie z dzieciństwa: została molestowana przez sąsiada podczas dostarczania mu gazety.
Podobnie jak wielu innych ocalałych, powiedziała, że nie do końca rozumiała powagę tego, co się stało, dopóki nie była starsza.
„To, co się stało, wywołało we mnie ogromny wstyd, ponieważ nie wiedziałam, co on robi, kiedy mnie w ten sposób dotykał. Nie wiedziałam, że to było złe. Nie zareagowałam na to, a potem widząc reakcję mojej matki, pomyślałam: „O mój Boże, to była poważna sprawa. Zrobiłam coś strasznego” – powiedziała magazynowi Vanity Fair.
Jej matka skonfrontowała się z sąsiadem, ale nie zgłoszono tego na policję.
„Wiedziałam, że on też był winny, ponieważ ona podeszła do niego na ulicy i kazała mu nigdy więcej mnie nie dotykać, a potem powiedziała mi, żebym nigdy więcej nie wchodziła po schodach do jego mieszkania. Nie wyjaśniła mi jednak, co się stało ani dlaczego to, co on robił, było złe, więc czułam się, jakbym nosiła w sobie straszną tajemnicę”.
„Najważniejszą lekcją, jaką otrzymałam w życiu, było to, że nie można narzekać na nic” – powiedziała.
„Nie można zwracać na siebie uwagi, narzekając na coś. Nie mówiłam więc o tym, ale chciałam o tym porozmawiać”.
Prześladowana przez kolegów z klasy
Kolejnym czynnikiem, który miał wpływ na jej młodość, był jej wzrost. W liceum była najwyższą dziewczyną w klasie, co zamiast dodawać jej pewności siebie, często podważało jej samoocenę.
„Zawsze chcieli, żebym grała w koszykówkę, ale nie byłam w tym zbyt dobra” – powiedziała w wywiadzie dla The Chilliwack Progress w 1985 roku. „Moim konikiem była lekkoatletyka. W drużynie dziewcząt uprawiałam skok wzwyż i bieg przez płotki. Ale jeśli byłaś wyższa od wszystkich innych, nie było szans”.
„Byłam wysoka od pierwszej chwili” – powiedziała później w programie The View. „Byłam bardzo nieśmiała i skrępowana, a ostatnią rzeczą, jaką chciałam, było wyróżnianie się, a jednak z każdą minutą coraz bardziej się wyróżniałam”.
Dokuczanie tylko pogarszało sprawę.
„W liceum chłopcy nadali mi pseudonim Kareem Abdul-Jabbar, co, jak wiadomo, jest bardzo urocze” – wspominała, nawiązując do legendy Lakersów.
Poza lekkoatletyką grała na flecie w orkiestrze marszowej. Podczas ostatniego roku studiów wyjechała na stypendium do Szwecji i nauczyła się biegle posługiwać językiem tym kraju.
Najpierw uczęszczała do New England College w New Hampshire, a następnie przeniosła się na Boston University, aby studiować dramat. Jej rodzice bez wahania poparli tę decyzję.
„Myślę, że tak mało o tym wiedzieli i byłoby niezwykle rzadkie i dziwne, gdybym odniosła sukces w tej karierze” – powiedziała magazynowi „The Gentle Woman”.